"We planten en wisselen het hele jaar door, zodat een besmetting met virus hier altijd heel moeilijk in de hand te houden is", legt de Vries uit. De teler was dan ook zeer geïnteresseerd toen Rijk Zwaan hem de kans bood het eerste ras met resistentie tegen bontvirus te beproeven: Bonbon RZ. "We hebben het meteen goed aangepakt, door twee proefrijen in te richten, alles te tellen en dat met elkaar te middelen. We hebben bewust gekozen voor een juli-planting, want als Bonbon het in de herfst goed doet, gaat het in de zomer zeker goed!"
Geen besmetting
Gedurende de teelt raakte het gewas van De Vries ook in 2010 weer langzaam met virus besmet. Op de proefrijen Bonbon na, daar vertoonden de planten geen enkel symptoom. Een Elisa-test aan het einde van de teelt leverde het bewijs: waar die bij Roxanna hoge waarden gaf, was bij Bonbon slechts sprake van een enkele infectie. De Vries: "Opvallend is dat het ras ook in de eerste weken, toen het gewas nog gezond was, helemaal geen productie inleverde ten opzichte van Roxanna." Ook 'op het oog' zag de ervaren komkommerteler dat Bonbon zich als een ‘normaal’ ras gedraagt. "Hij moet alleen wat rustiger geteeld worden dan Roxanna. Dat de tweede vrucht van een oksel wat verder achterblijft bij de eerste zie ik vooral als een voordeel, omdat je daardoor meer tijd hebt om deze eventueel weg te halen."Volgens de teler zitten ook de kwaliteit en houdbaarheid op hetzelfde niveau als bij Roxanna, de vruchten zijn hooguit een fractie fijner en de laatste 3 weken van de teelt wat korter. "Maar daar tegenover staat dat Bonbon geen lange komkommers geeft. Bovendien kan hij goed tegen een hete opkweek en heeft hij geen last van ritssluitingen, loze oksels of kromme vruchten. En zijn intermediate resistentie tegen meeldauw is een extra groot voordeel. Ook zonder de bontvirusresistentie zou ik dit ras dit jaar al flink hebben opgeschaald, door die unieke eigenschap doe ik het nu alleen een stuk sneller."
Productie en arbeid
Hoewel de resistentie van Bonbon voor De Vries meer dan bewezen is, heeft hij aan zijn hygiënische maatregelen niets veranderd. "We doen net alsof we zwaarbesmet zijn, het ras is immers niet immuun. Het verschil is dat je de situatie bij een aantasting goed in de hand kan houden. Zowel voor de productie als voor de arbeid is dat een enorm groot voordeel."
Bron: Seeds & Service, Rijk Zwaan
