Op 20 maart vond een conferentie plaats over verhandelen van meststoffen en biostimulanten in de EU. De internationale conferentie, georganiseerd door het consultancybedrijf RRA-België, stond in het teken van nationale wetgeving in onder meer Nederland, België, Hongarije, wederzijdse erkenning en de Europese wetgeving. Laura van Schöll van het NMI gaf tijdens de conferentie een presentatie over het Nederlandse beleid voor het verhandelen van meststoffen en biostimulanten. Het Nutriënten Management Instituut (NMI) blikt erop terug.
De Nederlandse regelgeving rond meststoffen en biostimulanten geeft veel vrijheid en verantwoordelijkheid aan de producenten. Meststoffen die aan de milieukundige vereisten voor zware metalen en microverontreinigingen van de Meststoffenwet voldoen mogen zonder verdere toetsing of certificering op de markt worden gebracht. Dat geldt ook voor producten die rest- of afvalstoffen bevatten, mits die op de Bijlage Aa vermeld staan. Voor biostimulanten is er in Nederland geen specifieke regelgeving en zijn er – buiten de zorgplicht voor de bodemkwaliteit – geen vereisten gesteld aan de werkzaamheid van producten.
Verplichte registratie van meststoffen
In veel EU-landen geldt een verplichte registratie van meststoffen die op de markt worden gebracht. In een aantal landen moeten veldproeven worden gedaan om de werkzaamheid aan te tonen van de meststoffen en biostimulanten. Door de aanwezige experts en producten werd dan ook met verbazing gekeken naar het Nederlandse beleid, vooral als het gaat om biostimulanten en producten met afvalstoffen.
Naast de nationale wetgeving voor meststoffen is er ook een Europese verordening voor bemestingsproducten; (EU) 2019/1009. Meststoffen en biostimulanten die hieronder vallen kunnen met een CE-markering in heel Europa vrij op de markt worden gezet. Een aantal landen hanteert voor deze producten een verplichte registratie. Een ander probleem is dat biostimulanten met bacteriën nauwelijks onder deze Europese verordening vallen.
Producten in andere EU-landen vermarkten
Producten die onder de nationale wetgeving vallen, kunnen ook in andere EU-landen op de markt worden gezet via het principe van wederzijdse erkenning. De (EU-)verordening voor wederzijdse erkenning geeft de landen nog wel de mogelijkheid om eisen op te leggen aan de veiligheid van producten voor milieu en gezondheid. In Nederland moeten de producten voldoen aan de milieucriteria voor zware metalen en microverontreinigingen vanuit de Meststoffenwet.
Nationale wetgeving voor meststoffen blijft nodig, omdat de EU-verordening voor bemestingsproducten alleen producten reguleert die een groot Europees marktbereik hebben. Ook moet er veel informatie beschikbaar zijn over de werking en veiligheid. Voor nicheproducten en voor nieuwe innovatieve producten blijft de Nederlandse meststoffenwet dan ook van belang.
