Schrijf je in voor onze dagelijkse nieuwsbrief om al het laatste nieuws direct per e-mail te ontvangen!

Inschrijven Ik ben al ingeschreven

U maakt gebruik van software die onze advertenties blokkeert (adblocker).

Omdat wij het nieuws gratis aanbieden zijn wij afhankelijk van banner-inkomsten. Schakel dus uw adblocker uit en herlaad de pagina om deze site te blijven gebruiken.
Bedankt!

Klik hier voor een uitleg over het uitzetten van uw adblocker.

Meld je nu aan voor onze dagelijkse nieuwsbrief en blijf up-to-date met al het laatste nieuws!

Abonneren Ik ben al ingeschreven
App icon
FreshPublishers
Openen in de app
OPENEN
Nico van Ruiten over flexibiliteit:

"Fundamentele discussie nodig over vormgeving arbeidsrelaties"

De nieuwe Wet werk en zekerheid heeft veel discussie losgemaakt, vooral vanwege de onbedoelde nevenwerkingen. Het doel van de wet was dat tijdelijke krachten eerder een vast contract zouden krijgen. In de praktijk blijken werkgevers juist extra maatregelen te nemen om het met hun tijdelijke krachten niet zover te laten komen.

Enkele sectoren hebben daarom al afspraken gemaakt om de regels voor opeenvolgende contracten voor hun sector anders in te vullen. Ook voor het seizoenswerk in de agrarische sector wacht de minister gezamenlijke voorstellen van LTO en vakbonden af om een uitzondering op de wet mogelijk te maken.



Zulke uitzonderingen lijken echter symptoombestrijding. De discussie over de wet legt een dieper probleem bloot. Werkgevers hebben behoefte aan flexibiliteit. Juist nu de economie wat aantrekt, hoor ik van veel bedrijven in diverse sectoren dat ze het steeds drukker krijgen, maar geen nieuwe mensen in vaste dienst durven nemen. Werkgevers willen flexibeler zijn voor het geval marktherstel niet doorzet. Er worden dus meer uren gedraaid, ingevuld met uitzendbureaus en ZZP'ers, maar veel extra vaste contracten zie ik niet komen.

Hebben we de verplichtingen rondom vaste contracten niet te ver doorgevoerd in Nederland, waardoor partijen voor andere arbeidsrelaties kiezen? Dit kan een zware wissel trekken op de toekomst van collectieve zaken zoals pensioen, arbeidsongeschiktheid en werkeloosheid. De werknemersorganisaties wijzen daar terecht op.

Er is een fundamentele discussie nodig over de vormgeving van arbeidsrelaties in de toekomst. Voor collectieve regelingen moeten we zoeken naar andere uitgangspunten en grondslagen waardoor het onderscheid tussen vaste en losse dienstverbanden kleiner wordt. Op die manier slaan we twee vliegen in één klap: meer stabiele arbeidsrelaties en behoud van waardevolle sociale voorzieningen op langere termijn.

Nico van Ruiten
Voorzitter LTO Glaskracht Nederland

Bron: SER
Publicatiedatum:

Gerelateerde artikelen → Zie meer