Spanje:

Verontreinigingsniveaus variëren per groente, niet per type irrigatiewater

De Nationale Spaanse Onderzoeksraad (CSIC) heeft onderzoek gedaan naar de invloed van het type irrigatiewater op de aanwezige concentraties contaminanten in vier groenten: tomaten, bloemkool, sla en bonen. De instantie heeft een analyse gedaan op verschillende percelen in het stedelijk gebied van Barcelona, waarvan er twee worden geïrrigeerd door water van de rivier LLobregat en in de buurt van het vliegveld en diverse snelwegen liggen en een ander gelegen is in een natuurpark en voorzien wordt van bronwater.

Verrassend genoeg blijkt uit de resultaten dat er geen aanzienlijke verschillen zijn tussen de irrigatiebronnen (de meest vervuilde en de meest natuurlijke), maar wél tussen de verschillende groenten. "De tomaten hebben de hoogste concentraties van zowel zware metalen als organische verontreinigingen".

Dat de tomaat er het slechts van af komt "is te wijten aan het feit dat het een zomergewas is. In de zomer is er meer irrigatie en neemt de plant uiteindelijk meer water op", legt Josep María Bayona, co-directeur van het project en onderzoeker aan het CSIC, uit.

De reden dat veel van de vervuilende stoffen van het irrigatiewater de planten niet bereiken, komt doordat ze talloze barrières moeten passeren: de bodem, de wortels en het metabolisme met micro-organismen dat organische stoffen afbreekt. Enkele stoffen komen uiteindelijk echter wel aan. Onder de in de groenten aangetroffen stoffen bevonden zich carbamazepine (een anticonvulsivum voor de behandeling van epilepsie), bisfenol A (een stof die veel gebruikt wordt voor de productie van kunststoffen en aanwezig is in irrigatiebuizen), lood en schimmelbestrijdingsmiddelen voor agrarisch gebruik, zoals dimethomorf.

Lood is "een historisch overblijfsel dat voorheen toegevoegd werd aan benzine. Het is niet afbreekbaar en wordt teruggevonden als verontreiniging in gebieden die dichtbij de snelweg liggen". Bayona wil duidelijk maken dat de gemiddelde vervuilingsniveaus laag zijn en geen enkel risico voor de gezondheid vormen.

"In feite was het doel om te zien of de stadsvervuiling impact had op de perifere gebieden rondom grote steden, op welke manier water- en luchtvervuiling van invloed zou zijn op gewassen", legt Bayona uit.

De analyse werd uitgevoerd op 33 organische stoffen (gewasbeschermingsmiddelen, oppervlakteactieve stoffen, geneesmiddelen, vlamvertragers en andere producten van industriële oorsprong die het water bereiken). Daarnaast is er gecontroleerd op 16 zware metalen, zoals cadmium en arseen. Van nature komen deze in zeer lage concentraties voor in de bodem, maar de industrie heeft deze niveaus verhoogd.

In het geanalyseerde gebied dat door de Llobregat geïrrigeerd wordt, bestaat er landbouw sinds het begin van de vorige eeuw. Hier hebben de micro-organismen in de bodem zich aangepast aan het type water dat ze ontvangen, hetgeen de afbraak van vervuilende stoffen vergemakkelijkt. "De plaatsen waar je van nul af begint zijn een andere kwestie, omdat de bacteriële flora in de bodem dan niet zo efficiënt is", waarschuwt Bayona.

Wetenschappers bevelen verder onderzoek aan om de opeenhoping van gevaarlijke elementen in kaart te brengen en ze op te nemen in de controle op levensmiddelen. Ook geven ze aan dat verder onderzoek nodig is om het gezondheidsrisico te beoordelen van micro-organismen (virussen en bacteriën die resistent zijn tegen antibiotica), die al zijn aangetroffen in rioolwaterzuiveringsinstallaties.

 

Bron: elpais.com


Publicatiedatum:


print   

Ook onze nieuwsbrief ontvangen? | Klik hier


Ander nieuws uit deze sector:


© GroentenNieuws.nl 2019

Schrijf je in voor onze dagelijkse nieuwsbrief om al het laatste nieuws direct per e-mail te ontvangen!

Inschrijven Ik ben al ingeschreven